Regen, bewolking, wind, stilte op straat… Nog nooit heeft de herfstvakantie zo lang geduurd. Elk jaargetijde heeft zo zijn eigen gezicht, de schoonheid moet je kunnen zien en waarderen. Maar mag het wel in de eigen tijd..?

Zomaar een onverwachte maar niet ongelegen zonnige zomerzondag. Ineens zijn de straten overbevolkt, staat men in de rij bij de Italiaanse ijscoman, voetje voor voetje schuifelend door het park, kleedjes mee en de plaatselijke slijter heeft goed werk geleverd.

Zomaar een onverwachte zonnige zomerzondag. Even op de fiets de benen strekken, de zonnestralen krijgen alle ruimte om mijn gezicht te kietelen, vriendinnetje straalt als de zon en elke route is vandaag de juiste route.

Zomaar een onverwachte zonnige zomerzondag. Het park is bezaaid met zonaanbidders, rode wijn of rosé, een koud biertje, stokbrood kruidenboter, of brie, bankjes bezet, met een kleedje op het gras. En op het podium staat een band die bindt.

Zomaar een onverwachte zonnige zomerzondag. Vele bootjes op het water, vissers langs de rand van het kanaal, bruggen open, wandelaars bevolken de oever. Waar je ook kijkt, vandaag verplaatst iedereen zich in optocht. 'Mag ik deze polonaise van u..?'

Zomaar een onverwachte zonnige zomerzondag. Iedereen straalt, iedereen is buiten, iedereen is vrolijk, iedereen… zit op mijn terras!